စတင္ေတာ့မွာေတြးၿပီးအိပ္မေပ်ာ္တာႏွစ္ညေလာက္ရွိတယ္.....ရင္ေတြခုန္လို႕..........သူစိမ္းေတြၾကား တိုးရမွာ ကိုယ္သိတာ မသိတာ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာ မလုပ္ႏိုင္တာ အမ်ားႀကီးထဲက ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာကို သူတို႕သိေအာင္ လုပ္ျပရေတာမယ္.......ခြန္အားေတြသတၱိေတြေတာ့ရွိပါေလရဲ႕.....ဒါေပမဲ့အခုမွမိ့ခင္လက္ကလႊတ္လိုက္လို႕လမ္း ေလွ်ာက္ တတ္စ ကေလးတစ္ေယာက္လို ဟိုစမ္းစမ္း ဒီစမ္း စမ္း ေတာ့ ျဖစ္ေနဦးမယ္ ဆိုတာ ေတာ့ေသျခာတယ္....ဟိုးအရင္တုန္းကသူငယ္ခ်င္း၈ေယာက္ စတင္အလုပ္ဆင္းခဲ့ရတုန္းကလိုမ်ဳိးေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ရႏိုင္ဖို႕ဆိုတာေတာ့မေမွ်ာ္လင့္ရဲေတာ့ဘူး......ရမွာလဲမဟုတ္ဘူးေလ....ေတြးလို႕အားငယ္တာမ်ဳိးလဲမဟုတ္ျပန္.....ဒါဆိုဘာလဲ.....ဘာလဲမွန္းအေသျခာမသိ........ သိေနတာတစ္ခုကကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာ လုပ္တတ္တာကို အေကာင္းဆုံးလုပ္ေပးဖို႕ျပင္ဆင္ထားတယ္ဆိုတာေတာ့ အေသျခာသိေနေလရဲ႕.....ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္းဆိုတာလက္လႊတ္ခဲ့တာၾကာၿပီမို႕ေတာ့မေတာင္းတေတာ့...ရႏိုင္မယ္ဆိုရင္ လိုခ်င္တယ္လို႕မပူဆာေတာ့......ရေနၿပီးသားမို႕ပါ...စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားႏိုင္ဖို႕အတြက္အေကာင္းဆုံးျပင္ဆင္ထား....
သူကိုယ့္အတြက္ေပးဆက္အနစ္နာခံခဲ့တာအသိ့သာႀကီးသူ႕ဗိုက္မွာခြဲစိတ္ခန္းကအပ္ခ်ဳပ္ရာကိုသာျပန္ျမင္လိုက္.......
သူ႕ေက်းဇူး သူ႕မာန သူ႕သိကၡာေတြကို မင္း ျပန္လုပ္ေပးႏိုင္တာ တစ္ခုပဲရွိတယ္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားရမယ္ ဆိုတာပဲ... .သူစိတ္ခ်မ္းသာမွ မင္းဘဝလွမယ္.......မင္းဘဝလွေအာင္သူဆြမ္းေဆာင္ေပးထားတာေတြကိုေရာ မင္းျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ဥိး......မင္းေသေတာင္မေၾကတဲ့အေၾကြးေတြသူ႕အေပၚမွာတင္ေနတာဒါကိုျမင္ေပါ့........
သူမင္းကို ၿမီဳ႕မွာေက်ာင္းတတ္ဖို႕ ကားႀကီးနဲ႕ေခၚသြားၿပီးလမ္းမွာ ပါသမွ်ကားေပၚကလူေတြအားလုံးၾကားေအာင္
ဆုံးမခဲ့တဲ့ စကားေလးကိုလဲမေမ့နဲ႕ “ဘယ္သူေတြေရႊဖိနပ္ဘယ္လိုစီးတယ္ ဘယ္သူေတြဘယ္လိုေနတယ္ ဆိုတာထက္ ဘယ္သူကေတာ္လိုက္တာ ဘယ္လိုလိမ္္မာတယ္ဆိုတာ အတုခိုးတဲ့” မွတ္မိ့ေသးလား အဲဒါေလးလဲမေမ့နဲ႕ဥိး...အိပ္ယာဝင္တိုင္းဘုရားရွိခုိးဖို႕တိုက္တြန္းတတ္တဲ့သူ႕ဆႏၵမေမ့ေလွ်ာ့ေလနဲ႕....မင္းအေဖေျပာသလိုေပါ့တဲ့
“လူတိုင္းကိုတည့္ေအာင္ေပါင္း ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တာ သူလုပ္တတ္သလို ကိုယ္မႏိုင္တာသူထမ္းႏိုင္တယ္တဲ့”
အဲဒါကိုလဲေခါင္းထဲထည့္ထား......ဒါေတြအားလုံး့မင္းအတြက္စတင္တဲ့ေန႕အမွတ္တရ မိန္႕ခြန္းေတြပါ

ေမ့ေနလား......
ငါမပါဘဲျဖစ္ေက်ာ္ခဲ့တဲ့ည
လွပခဲ့လား သာယာခဲ့လား.

ေမ့ေနလား......
ေ၀ေ၀ဆာဆာမဟုတ္ေပမဲ့.
အေသျခာေတြး ျပန္ေမးၾကည့္
မွတ္မိမယ္ဆိုရင္
ထိုင္ခံုရွည္ေတြ
မ်က္ရည္ေ၀ေနမယ္

ေမ့ေနလား......
အတိတ္မွာသြား ငါတို႕ထားခဲ့တဲ့
ျမတ္ခင္းစိမ္းေတြ
ႏြမ္းလို႕မ်ာေသြ႕ေလမလား

ေမ့ေနလား......
အတူသြား အတူစားခဲ့တဲ့ေန႔ရက္
လက္ခ်ိဳးလို႕ျပန္မွတ္မယ္ဆို
မွတ္စုတစ္အုပ္ကုန္ေလာက္ရဲ႕

ေမ့ေနလား......
မင္းေျပာခဲ့တဲ့စကား
ငါ့နားမွာတင္မထားပဲ
ႏွလုံးသားထဲဆြဲသြင္းခဲ့တာ
ငါမွားလားကြာ

ေမ့ေနလား......
ငါ႔ရင္ခြင္မွာမင္းေျပာခဲ့တဲ့စကား
ဘ၀ေတြျခားလဲမထားခဲ့နဲ႕ေနာ္တဲ့

ကိုယ္တန္ဖိုးထားတဲ့အရာေတြကကိုယ္တန္ဖိုးထားသလိုျဖစ္မလာတတ္တဲ့အခ်ိန္ေလးေတြရွိတတ္တယ္ ဆိုတာ သတိခ်ပ္ထားဖို႔ ေမ့ေနခဲ့တယ္။ ကိုယ္ေၾကာင့္ဘယ္သူ႕ကိုမွစိတ္ဒုကၡမေရာက္ေစခ်င္ဘူး ကိုယ့္ေၾကာင့္ စိတ္ဒုကၡ ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာျပန္သိလိုက္ရရင္လဲ ဘယ္လိုမွ မေနတတ္ေတာ့ဘူး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တန္ဖိုးမဲ့ သြားသလိုခံစားရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကေလးဆန္ဆန္အေတြးေခၚေတြ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ Feeling ေပတံႀကီးနဲ႕လိုက္တိုင္းတိုင္းေနတတ္တဲ့အက်င့္ကိုမပ်င္ႏိုင္ေသးဘူး အဲဒါပိုဆိုးတယ္သိ့ေန လွ်က္နဲ႕မျပင္ႏိုင္တာ လူညံ/လူမိုက္ တဲ့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတြက ဆုံးမၾသ၀ါဒေတြေပးခဲ့တာကို သိ့မွတ္ခဲ့တာေတာင္ မျပဳပ်င္ႏိုင္ေသးဘူး။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြနဲ႕ သူတို႕တေတြရဲ႕ခံစားခ်က္ကို လစ္လွ်ဳ႐ူတတ္တဲ့ အေလ့ထကို ဘယ္လိုက ဘယ္လိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့တာလဲဆိုတာေတြးလို႕ အံ့ၾသမဆုံးႏိုင္ျဖစ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဘာေျပာလုိက္တာလဲ ဘာျဖစ္ေနတာလဲလို႕ျပန္ျပန္ေမးတတ္တဲ့ အက်င့္မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ တစ္ခုခုေျပာ လိုက္တိုင္းလဲ ဟင္ဟင္နဲ႕ ျပန္ျပန္ေမးတတ္တဲ့ အက်င့္ပဲ။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ေတာ့ သူတပါးကို မနစ္နာေစခ်င္ မထိ့ခိုက္ေစခ်င္ဘူး ကိုယ္က ဘာမွျပန္လည္လုပ္မေပးႏုိင္ေသးေတာ့ ပိုလို႕ ၀မ္းနည္းစရာေတြျဖစ္ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္က တန္ဖိုးထားတဲ့အရာေတြက ကိုတန္ဖိုးထားသလိုျပန္လည္မတုန္႔ျပန္ရင္ စိတ္ရဲ႕ခံစားမႈ ေနာက္ကိုလိုက္ အရြဲ႕တိုက္ပစ္လိုက္တဲ့အခါေတြရွိတယ္ သူတို႕ဘယ္လိုခံစားသြားမယ္ ဘယ္လုိျဖစ္သြား မယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေလးမ၀င္ႏိုင္ခဲ့ဘူး ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ဖို႔ပဲ ေတြးတတ္႐ူျမင္တတ္အက်င့္နဲ႔ ေအာ္ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ငါပါလား။ ကိုယ္တန္ဖိုးထားတယ္ဆိုတာလဲ ကိုယ္က ဘာမွျပန္လည္မတုံ႔ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုဥေပကၡာျပဳႏိုင္ ေရွာင္ဖယ္တာကိုလုပ္သြားမယ္ဆိုတာကို အခုေတာ့ သေဘာေပါက္ နားလည္ ထား တယ္ ဗ်ာ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာျပဖူးတယ္ က်င့္ပါမ်ားရင္ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္တယ္တဲ့ သူေျပာခဲ့တဲ့စကား မေမ့ေသးေပမဲ့ မက်င့္ႏိုင္ေသးဘူး ျဖစ္မလာဘူးေတာ့မဟုတ္ဘူး လုပ္ရင္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး တကယ္ဆို ကိုယ္က ဘာမွမဟုတ္ေသးဘူး မျဖစ္သင့္တာေတြကိုလိုက္အတုခိုး အားက်ေနတတ္ေတာ့ မေျပာ ေတာ့ဘူးဗ်ာ ကိုယ့္အေၾကာင့္ကိုေျပာရတာ သိပ္အားမရဘူးျဖစ္ေနတယ္ အမ်ားႀကီးေျပာျပခ်င္ေသးတယ္ ကိုယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ တလြဲလုပ္ေနတာေတြ အားလုံးပါပဲဗ်ာ

ေလႏွင္ရာခရိးပဲမင္းပ်ံသန္း
အေမွာင္ေတြထဲတိစြန္႕၀င္လား
ေလဟုတ္ဆိးရင္းေ၀းေနဆဲ...........
ေၾကြလြင္သြားမဲ့ေနေတြလဲ...
ဒဏ္ရာမ်ားနဲ႕ျဖတ္ေက်ာ္ဆဲ
ျပန္လာခဲ့ဖို႔သင့္ၿပီမို႕.........၀ိုး...အို...၀ိုး
ေအးရိပ္တစ္ခုမွာခုိနားခြင့္ရခဲ့ခ်င္လဲ
ေအးျမအရိပ္ဘယ္မွာရွိမလဲ
တကယ္ဆိုမင္းအနီးနားရွိၿပီးသားပါပဲ........
ခို၀င္ကာေမွးစက္ေတာ့ သခင္ေအးရိပ္ေလးထဲ ၀ိုး.......အို.......
ေ၀းလြင့္ငွက္ငယ္ အေတာင္ေညာင္းလဲမင္းဆက္ပ်ံဆဲ....
မိုးခ်ဳပ္လုၿပီ အခ်ိန္ေလးမေႏွာင္းခင္လွည့္ျပန္ခဲ့.......၀ူး..........၀ူး.......

ေလႏွင္ရာခရိးပဲမင္းပ်ံသန္း
အေမွာင္ေတြထဲတိစြန္႕၀င္လား
ေလဟုတ္ဆိးရင္းေ၀းေနဆဲ...........
ေၾကြလြင္သြားမဲ့ေနေတြလဲ...
ဒဏ္ရာမ်ားနဲ႕ျဖတ္ေက်ာ္ဆဲ
ျပန္လာခဲ့ဖို႔သင့္ၿပီမို႕.........၀ိုး...အို...၀ိုး
ေအးရိပ္တစ္ခုမွာခုိနားခြင့္ရခဲ့ခ်င္လဲ
ေအးျမအရိပ္ဘယ္မွာရွိမလဲ
တကယ္ဆိုမင္းအနီးနားရွိၿပီးသားပါပဲ........
ခို၀င္ကာေမွးစက္ေတာ့ သခင္ေအးရိပ္ေလးထဲ ၀ိုး.......အို.......
ေ၀းလြင့္ငွက္ငယ္ အေတာင္ေညာင္းလဲမင္းဆက္ပ်ံဆဲ....
မိုးခ်ဳပ္လုၿပီ အခ်ိန္ေလးမေႏွာင္းခင္လွည့္ျပန္ခဲ့.......၀ူး..........၀ူး.......


ေရးတာဘယ္သူမွန္းမသိ့ေပမဲ့ မ်ဳိးႀကီး ဆိုထားတဲ့ နားခိုရာဆိုတဲ့သိခ်င္းေလးပါ အဓိပၸါယ္ေလးက ေကာင္း တယ္ သီခ်င္းေလးပါတင္ေပးခ်င္ေပမဲ့ Audio Player ကိုဘယ္ကထည့္ရတယ္ဆိုတာ မလုတ္တတ္ေတာ့လို႕ စာသား ေလးပဲတင္ျဖစ္သြားတာပါ....

MySpace Playlist at MixPod.com

ရွာေဖြေလေတြ႔ရွိေလမို႕ရွာေဖြရင္းက ေတြ႕ရွိလာလို႕တင္လိုက္ေၾကာင္းပါ :P

လူေသေပမဲ့နံမည္ေကာင္းနဲ႕ေနာင္လာေနာက္သားေတြကိုအခုထက္တိုင္ေအးခ်မ္းေသာခံစားမႈေလးေတြေပး
ဆြမ္းခဲ့ေသာသူေတြအမ်ားႀကီးပါ အဲအထဲမွာက်ေနာ္သိေသာသူေတြ မသိ့ေသာသူေတြအမ်ားႀကီးပါ မွိလိုက္တာ ေတြရွိသလို မမွီလိုက္ပဲၾကားဖူးရုံၾကားဖူးလိုက္တာေတြလဲအမ်ားႀကီးပါပဲ အရင္ဆုံးေတာ့ မေမ့ႏိုင္တာက က်ေနာ့္ ေက်းဇူးရွင္ အေဖ ေနာက္ က်ေနာ့္ကို ပညာေတြသင္ေပးခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာမႀကီး ေဒၚေအးေအး သူတို႕တေတြက က်ေနာ္မီွလိုက္သိ့လိုက္တဲ့က်ေနာ့္ဘ၀ရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ဘ၀သခင္ေတြပါ သူတို႕ေပးခဲ့တဲ့ အသိ့ညာဏ္ပညာေတြေၾကာင့္လူလားေျမာက္ခဲ့ရပါတယ္ဆိုတာ၀န္ခံလိုက္ပါရေစဗ်ာ.... က်ေနာ္ အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ လူဘ၀အတြက္ေနထိုင္နည္းေတြ ပညာေတြ သင္ညာေတြ အစုံသင္ေပးခဲ့တဲ့သူႏွစ္ ေယာက္ပါလို႕အရင္မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္ ေနာက္က်ေနာ္ထပ္မွိလိုက္တာက လူဘ၀မွာ ေနထိုင္တဲအခ်ိန္မွာ မေမ ့ေလွ်ာ့သင့္တာေတြကို သင္ၾကားျပသေပးခဲ့တဲ့ ၂၁မိုင္ရြာ မွာ အိၿႏၵိယ ဗုဒၵဂါယာေဒသမွ ေစတိပုံတူ တည္ထားေပးခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရန္ကုန္ၿမိဳေရႊရင္ေမွ်ာ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး ဦးဇာဂရ(မႏၲေလးျမင္း၀န္တိုက္ တုိက္အုပ္ႀကီး) ပါပဲ ဆရာေတာ္ေက်းဇူးေတာ္အနႏၲကို စိတ္အစဥ္မွာစြဲထင္ေနပါ တယ္။ က်ေနာ့္အေဖကေျပာျပခဲ့ဖူးတယ္ လူေသသြားေပမဲနံမည္မေသဖို႕လိုတယ္တဲ့ မွတ္သားခဲ့ေပမဲ့ လိုက္နာဖို႕ မေလ့က်င့္ခဲ့မိ့ဘူးက်ေနာ္လဲေနာင္လာေနာင္သားေတြအတြက္ေတာ့အနည္းဆုံးေကာင္းတာေလးတစ္ခု ေလာက္ ျဖည့္စြမ္းေပးခ်င္ေသးတယ္။ လက္ရွိအေျခေနမွာကိုယ္က ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ့ ကိုယ္အသိုင္း၀ိုင္း ကိုယ္ပတ္၀န္း က်င္ ကိုယ့္ေဒသကိုယ္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးဆိုတာေတြကိုျဖည့္စည္းေပးခ်င္တဲ့ဆႏၵကိုေတာ့ မျဖည့္စည္းႏိုင္ေသး ပါဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ဆႏၵေတြကိုအေကာင္ထည္ေဖာ္တာ ေျပာသေလာက္မလြယ္ဘူးဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ ခံစားၾကည့္လိုက္မွသိလိုက္ရတယ္။ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ေတြရွိေနေသးေပမဲ့ နည္းလြန္းတယ္လို႕ထင္ေနမိ့တယ္။ ဘ၀ မွာနံမည္မေသေအာင္ ဘယ္လိုေနထိုင္ျပဳမူေျပာဆိုဆက္ဆံရမလဲဆိုတာကိုေတာ့ လူပတ္၀န္းက်င္မွာလွည္လည္ ရင္းနဲ႕ပဲ ရွာေဖြေမႊေႏွာက္ရဦးမယ္.........။ မသိတာေတြသိ့ေအာင္ မတတ္တာေတြတတ္လာေအာင္ ႀကီဳးစားယူရ ဦးမယ္ ရွာေဖြရဦးမယ္ ကိုယ္မခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ အရာေတြကို ကိုယ္ပတ္၀န္းက်င္ကိုယ့္ေဒသေလးမွာေတာ့ အဲအရာ ေတြကို စုံစုံလင္လင္ေလး အလြယ္တကူရရွိေစခ်င္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာေပါ့ အနည္းဆုံးေတာ့ အဲဒီလူေတြက သူတို႕သမိုင္းကိုလွလွပပေလးနဲ႕ေရးသြားႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ သမိုင္း၀င္ သူရဲေကာင္းႀကီးေတြ အာဇာနည္ေတြပါပဲဆိုတာက်ေနာ္ ဂုဏ္ယူ ေလးစားအားက်မိပါတယ္ဗ်ာ...........
သိပ္မၾကာေသးခင္မွာပဲကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့ရွမ္းျပည္ကအဆိုေတာ္ႀကီးဆိုင္းထိးဆိုင္(ဦး), လူေသ သြားေပမဲ နံမည္ မေသေသာသူတစ္ေယာက္ဆိုမွာမယ္မထင္ပါဘူး။ အထင္ကရႀကီးေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္ သိသေလာက္ ေရးမယ္ဆိုလဲ ၿပီးဆုံးေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ သိသေလာက္ လက္လွမ္းမွိသေလာက္ ၾကားဖူး ျမင္ဖူး ခဲ့တဲ့သူေတြရဲ႕ သူတုို႕ျပဳခဲ့တဲ့လူဘ၀လူ႕ေလာကအတြက္ ေကာင္းႀကိဳးေတြကိုျပန္သတိရ အမွတ္တရေလးကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပခြင္ရတာကို ေက်းဇူးတင္လွပါၿပီ

ဘယ္ခ်ိန္ခါမဆို ထာ၀စဥ္ ၿပံဳးရႊင္ ေနတတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ
တစ္ခါတစ္ခါ သူစိတ္တိုင္းမက်ေတာင္ အစဥ္အားေပးတတ္တဲ့သူ
ကိုယ္ေပ်ာ္ရင္ သူလည္း ေပ်ာ္တယ္
ကုိယ္ငိုရင္ သူလည္း ငိုတယ္
တခါတေလမ်ား အျပင္ျပႆနာေတြ ယူလာမိ သူစိတ္မခ်မ္းသာေအာင္

ျပန္လည္ေတြးတိုင္း သနားလို႕လာတယ္ ဘယ္သူနဲ႕မွ မတူဘူး
အႏိုင္ယူတတ္တဲ့ ကိုယ့္တစ္ေယာက္ကိုကြယ္
ခြင့္လႊတ္ရင္း အၿမဲဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ
ဘယ္ခ်ိန္ခါမဆို ကိုယ့္အနားမွာ အစဥ္ရွိတဲ့ ကိုယ္႕ခ်စ္သူ
ၾကာလာေလေလ ပိုခ်စ္လာေလ တကယ္ျပည့္၀လြန္းတဲ့သူရယ္
သူေပ်ာ္ဖို႕ ေရွ႕တန္းတင္မယ္ ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႕ကိုယ္ေတာင္းပန္မယ္
သူေနခ်င္တဲ့ ဘ၀မ်ိဳးမွာ အတူေနႏိုင္ဖို႕ ကိုယ္ႀကိဳးစားမယ္

ဒီသီခ်င္းေလး သူ႕အတြက္ဆိုမယ္ ၾကင္နာတတ္တဲ့ သူ႕အေၾကာင္းေတြ
ျပန္လည္ေတြးတိုင္း သနားလို႕လာတယ္ ဘယ္သူနဲ႕မွ မတူဘူး
အႏုိင္ယူတတ္တဲ့ ကိုယ့္တစ္ေယာက္ကိုကြယ္
ခြင့္လႊတ္ရင္း အၿမဲဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ

ဘယ္ခ်ိန္ခါမဆို ထာ၀စဥ္ ၿပံဳးရႊင္ ေနတတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ
တစ္ခါတစ္ခါ သူစိတ္တိုင္းမက်ေတာင္ အစဥ္အားေပးတတ္တဲ့သူ
ကိုယ္ေပ်ာ္ရင္ သူလည္း ေပ်ာ္တယ္
ကုိယ္ငိုရင္ သူလည္း ငိုတယ္
တခါတေလမ်ား အျပင္ျပသနာေတြ ယူလာမိ သူစိတ္မခ်မ္းသာေအာင္

ျပန္လည္ေတြးတိုင္း သနားလို႕လာတယ္ ဘယ္သူနဲ႕မွ မတူဘူး
အႏိုင္ယူတတ္တဲ့ ကိုယ့္တစ္ေယာက္ကိုကြယ္
ခြင့္လႊတ္ရင္း အၿမဲဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ
ဒီသီခ်င္းေလး သူ႕အတြက္ဆိုမယ္
ခြင့္လႊတ္ရင္း အၿမဲဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ

ေတးေရး - မ်ဳိးေက်ာ့ၿမိဳင္